Intramuros, Manila.
Biglaang ganap.
Minsan drawing pero kadalasan natutuloy.
It was a rare moment na nasa Manila ang aking kumare from Nueva Vizcaya.
Kaya kelangan kitain.
Hindi pwedeng hindi makipagkita at sobrang tagal na din naming di nagkamustahan.
Kaya eto.
Si Lorie.
Si Lorie na kasma ko sa work dati. Yung tahimik lang pero bwisit. Tahimik pero daut din.
Dun kami nagkasundo.
Dun kami naging friend.
Sa ugaling walang paki.
Ugaling kiber.
Ilang beses ko na din nabisita bahay nila sa Bayombong.
Takbuhan ko yuung lugar na yun.
Kasama nya si Wendell. Kaibigan nya from highschool.
Na naging classmate sa dentistry ng pinsan kong nasa Cavite.
Small world.
And from morning till night, walang katapusang kwentuhan at tawanan.
Masaya.
Sana next time, sa Bayombong naman.
Or sa Japan.
Malay mo!
